Jim wil gewoon een hit scoren

"Ik wil dit voor altijd", zingt Jim Bakkum in de eindleader van het programma De weg naar Fame. "Dat klopt helemaal", beaamt de zanger. "Alles wat ik nu aan het doen ben, gaat voor. En het belangrijkste is dat ik daarin vrij wordt gelaten..."

Vrijheid boven alles. De titel van Jims nieuwe album Vrij is dan ook niet lukraak gekozen. "Ik wil iets dat ik zelf leuk vind, waar ik mijn ei in kwijt kan. Maar het moet ook aan kunnen slaan", zegt de zanger in studio Fendel Sound, waar hij zijn nieuwe album aan het opnemen is. "Ik ben niet zo dat ik alleen mijn eigen muziek, de muziek waar ik zelf naar luister, wil maken. Ik bedoel, je hebt zo vaak mensen die zeggen 'ik maak mijn eigen ding', maar ik wil ook gewoon een hit scoren. Ik probeer daarom een middenweg te vinden. Zodat ik het leuk vind, dat kids het leuk vinden, maar dat het ook aanslaat."

Jim goes Dutch

De titel Vrij geeft al aan dat dit vierde album in tegenstelling tot voorgangers Impressed, Ready en Dance with me Nederlandstalig is. Meer dan de helft is door Jim zelf geschreven. "Het album bestaat uit allemaal verschillende liedjes, er is niet voor een bepaalde stijl gekozen. Zo zitten er echte popnummers in, maar ook soul, een beetje dance of meer 'disco feel'. Gewoon veel diversiteit waarin ik verschillende dingen van mijn stem kan laten horen, dat vind ik belangrijk."

"In Vrij is te horen dat ik gegroeid ben qua stem. Het geluid is nog steeds een Jim-geluid, maar het is wel veranderd. Voor mezelf heb ik het gevoel dat ik makkelijker zing. Op de single Doe dit doe dat zit een hoge uithaal. Net als in de single die op mij tweede album staat, daar zat ook zo’n hoge in. Ik heb een heel hoog bereik met m'n kopstem, maar dat laat ik eigenlijk nooit horen. Mensen kennen mij vooral als de jongen met de lage stem. Nu moet je niet denken dat het hele album zo klinkt, het is maar één uithaal hoor."

Hersenschudding

Jims nieuwe album ligt vanaf 22 juni in de winkel. Dat betekent nu nog even keihard werken. Genieten zijn collega's van de musical Grease van een welverdiende vakantie, voor Jim gaat die vlieger niet op. "Deze opnameperiode zie ik ook wel een beetje als vakantie hoor. In augustus, als Grease is afgelopen, heb ik de hele maand vrij geblokt. Waar ik naar toe ga? Dat ga ik niet zeggen."

Na 29 juli zit Grease erop. Jim kan dan een drukke tijd afsluiten. Een periode waarin veel is gebeurd. Niet alleen vond hij daar zijn grote liefde in tegenspeelster Bettina Holwerda, er is natuurlijk ook nog dat beruchte 'orkestbakincident'. "Laatst zei iemand: het heeft je wel goed gedaan dat ongeluk. Waar slaat dit op? Ik kom liever met iets positiefs in de media. Ik heb er een gescheurd schouderblad, een hersenschudding en een verwonding aan mijn arm aan overgehouden. Ik kan mijn arm nog steeds niet helemaal strekken."

Grote liefde

"Voor de eerste uitvoering sinds mijn afwezigheid, was ik doodzenuwachtig. Maar het voelde zo goed toen ik weer op het podium stond en iedereen hoorde juichen. Van het ongeluk zie ik alleen nog maar dat beeld van hysterie voor me. Door die klap op de vloer weet er nog maar weinig van. Het is de scène waarin Danny (ik) en Sandy (Bettina) naar de drive-in gaan. We komen het podium opgereden, maar deze keer reden we gewoon door. Het moment dat we over de rand bungelden, dacht iedereen 'gaaf!'. Toen ze die klap hoorden reageerden ze wel anders. Iedereen maakt er van dat het daarom wat geworden is tussen Bettina en mij. Doordat je allebei in zo’n vervelende situatie zit, groei je natuurlijk wel sneller naar elkaar toe. Uiteindelijk is het gewoon gelopen tussen ons zoals het nu is."

Liedje voor opa

Over zijn privé-leven houdt Jim liever de boot af. "Daar ben ik nooit zo heel spraakzaam over," zegt de 19-jarige zanger. "Ik vertel gewoon heel graag wat ik aan het doen ben. Dat is hetgeen waar ik bekend mee wil zijn."

Eén persoonlijke belevenis wil Jim wel met PAUZE delen. "Op mijn eerste album staat het nummer You Need Love. Daar staat bij dat ik dat nummer voor mijn opa heb geschreven, maar volgens mij is het niet bekend dat ik dat lied ook op zijn begrafenis heb gezongen. Dat was een maand of vijf voordat ik met Idols begon. Het was een moeilijk moment, maar het ging goed. Als ik het nu weer zou moeten doen, dan gaat het denk ik mis."

Big break

Zoals bekend eindigde de toen 15-jarige Jim als tweede bij het eerste seizoen van Idols in 2003. Daarmee brak een spannende en overweldigende periode aan. Ook kwam hij voor een keuze te staan waar veel scholieren van dromen: doorgaan met school of kiezen voor een zangcarrière.

"Ik heb 4 havo nog proberen af te maken", zegt Jim. "Maar uiteindelijk ben ik gestopt met school. Als je de kans van je leven krijgt, pak het aan. Ik had ook met school door kunnen gaan, maar dan had ik hier niet gezeten. Als het je big break kan worden, moet je ervoor gaan."

Tijdens Idols zat Jim natuurlijk nog wel op school. "De klas reageerde wel grappig op mijn deelname", herinnert Jim zich. "Toen ik bij de laatste dertig van Idols zat, werd ik er een keer uitgestuurd. Toen zeiden ze: 'Ja maar mevrouw, hij zit bij de laatste dertig hoor!' Alsof ik er daardoor niet uitgestuurd mocht worden. Maar de docente stuurde me er gewoon uit, net als ze bij iedereen zou doen en gelijk had ze."

Geloof in jezelf

Met de bekendheid komen ook de roddelbladen om de hoek kijken. Jim trekt zich daar zo weinig mogelijk van aan. "Ik hield en houd me niet bezig met het 'bekend zijn'. Daar ben ik alleen mee bezig als ik een nummer uitbreng. Want dan is het belangrijk dat mensen me kennen. Wat anderen vinden van bijvoorbeeld mijn relatie met Bettina en in hoeveel bladen dat staat, dat vind ik erg onbelangrijk. Als het positief is, is het leuk, maar als het er niet staat, dan mis ik het niet."

"Het is belangrijk dat je in jezelf gelooft", besluit Jim. "En dat er andere mensen zijn die in je geloven, zoals de platenmaatschappij. Er zijn er altijd die het niet leuk vinden wat je doet, nou ja, dan niet. Ik heb een heel lieve fanclub die van alles organiseert en daar doe je het gewoon voor, voor de mensen die het wel leuk vinden. Uiteindelijk gaat er gewoon om dat je een goed album hebt." 


Tekst: Jasper Hartog — PAUZE Magazine (2006)

Foto's: Eric Kampherbeek

Een rat in de keuken

Vier dagen (inclusief vlucht) naar San Francisco naar de Pixar Studio's voor PAUZE Magazine. Vakantie is anders...

Het moet gezegd, de film Ratatouille is waanzinnig leuk. Veel humor, veel vaart en prachtige beelden van Parijs. Een Parijs dat te mooi is om waar te zijn. Geen directe afspiegeling van de werkelijkheid en dat is precies het uitgangspunt van filmproducent Pixar: benader de wereld, maar aap hem niet na.

Dus Parijs is een knus en warm paradijs. Tijdens een scène op de kade van de Seine is geen mens te bekennen, terwijl het daar in werkelijkheid altijd druk is. Auto’s zijn afkomstig uit de jaren zestig, waardoor de tijd stil lijkt te staan. De schoonheid die Pixar aan Parijs geeft, is een visitekaartje voor de stad. Waren na Finding Nemo de clownvissen niet aan te slepen, na het zien van Ratatouille zullen vliegreisjes naar Parijs overboekt raken! 

Culinaire hoogstandjes

De hoofdpersoon in Ratatouille is Remy, een rat van het Franse platteland die spreekt met Amerikaanse tongval. Remy is ‘anders’ dan zijn soortgenoten. Dat is ook gelijk de boodschap die Pixar mee wil geven: blijf jezelf, ook al voel je je anders dan de rest. Waar zijn familie leeft van weggegooid eten, droomt Remy van culinaire hoogstandjes.

Na een spannende reis belandt de rat in de keuken van het restaurant van topkok Gaston Gausteau. Daar zwaait de kleine etter Skinner inmiddels de scepter. Skinner heeft de pik op keukenhulp Lunguini, die uit het niets fantastisch blijkt te kunnen koken. Als de chef-kok het vermoeden krijgt dat de keukenhulp een handje wordt geholpen door een rat, is hij vastbesloten om Linguini’s geheim te ontrafelen. Want een knaagdier in de keuken, dat is de ondergang van het restaurant...

De rat en de keukenhulp

De tegenstelling ‘een rat die van lekker eten houdt’ heeft regisseur Brad Bird altijd een leuk gegeven voor een film gevonden. Met dit uitgangspunt is hij gaan schrijven. Gaandeweg bleken er wel negen verhaallijnen door elkaar te lopen. Hieruit heeft Bird de belangrijkste geplukt: de vriendschap tussen de rat en de keukenhulp.

Dat Pixar goed is in het vertellen van verhalen, mag na het aantal succesfilms als Toy Story, The Incredibles en vooral het bejubelde Finding Nemo geen verrassing heten. Bij Toy Story was het voornamelijk een uitdaging om een avondvullende computenanimatiefilm te maken, dat was nog nooit eerder gedaan. Bij Ratatouille lag de uitdaging in het uitbeelden van voedsel.

Met neus op tomaat

Omdat er voor gekozen is veel vanuit het oogpunt van een rat te filmen, worden we met onze neus boven op ui, prei en knisperend brood gedrukt. Het animeren van bijvoorbeeld een tomaat was het probleem niet, maar de tomaat er smakelijk laten uitzien (en niet als plastic), was een opgave waar de makers van Pixar nog niet eerder mee te maken hebben gehad.

Vanaf 1 augustus kun je zelf beoordelen of het de filmmakers gelukt is. Begint jouw maag al te knorren?

Film maken in een notendop

Hoe wordt Ratatouille gemaakt? Tijdens een rondleiding in de Pixar Studio’s blijkt dat gewone tekeningen nog altijd de basis vormen van de film. Voordat er ook maar één pixel wordt opgebouwd, worden er eerst duizenden schetsen gemaakt. Nadat de plot van Ratatouille is bedacht, worden er storyboards getekend. Deze ruwe schetsen stellen de film voor als een soort stripverhaal, waarin nog van alles veranderd kan worden. Als het verhaal zo’n beetje af is, worden de karakters vormgegeven.

In het geval van Remy, zijn een heleboel verschillende ratten getekend voordat het eindresultaat verscheen. Het probleem met een rat zijn de ogen, legt regisseur Bird uit. Die zitten aan de zijkant, met in het midden een groot uitsteeksel dat eindigt in een neusje. Als Remy een exacte kopie van een rat zou zijn, zou hij je nooit recht aan kunnen kijken. Vandaar dat er is besloten de ogen wat meer naar boven te plaatsen.

Als alle personages uit de film op papier vorm hebben gekregen, worden er plastic figuren van gemaakt. Op deze manier kunnen de karakters van alle kanten goed bekeken worden. Dat geeft de animator houvast en helpt hem om het gezicht van bijvoorbeeld Linguini telkens op, ja, Linguini te laten lijken en niet op Lucky Luke!

De decorontwerper is inmiddels aan het werk in Parijs. Hij kent de Franse hoofdstad inmiddels als zijn broekzak en weet precies hoe een Franse keuken eruitziet. Ondertussen heeft de cameraman uitgevogeld hoe hij de film het best in beeld kan brengen. Omdat de hoofdpersoon een rat is, willen de makers dat er een claustrofobische sfeer ontstaat. Als kijker moet je het gevoel hebben dat je samen met Remy door nauwe plafonds en muren beweegt.

Tot slot worden effecten aan de film toegevoegd, zoals lichtval. En waar licht is, is schaduw. Daar hoef je je in het echte leven geen zorgen over om te maken, je schaduw volgt je wel, maar bij animatiefiguren is dat uiteraard niet het geval. De Pixar-lichtspecialist stemt de juiste tonen op elkaar af en voegt schaduwen van karakters, meubels, gebouwen en voedsel toe.

En ziezo, je film is klaar... 


Tekst: Jasper Hartog — PAUZE Magazine (2006)

BOUD zet zich in voor Schans

UITHOORN – Om het behoud van kerkgebouw De Schans kracht bij te zetten, heeft Task Force Kerkgebouw De Schans 'Stichting BOUD Uithoorn' in het leven geroepen. De stichting is maandagmorgen, met de ondertekening van de akte bij notarispraktijk Amstelhoorn, een feit geworden.

"Stichting BOUD gaat zoeken welke activiteiten kunnen worden georganiseerd om geld binnen te halen," zegt Annie Hoogervorst, een van de drijvende krachten achter de Task Force. "Volgende week gaan we met het bestuur rond de tafel zitten om te bepalen wat voor activiteiten we kunnen ondernemen. De reden waarom we een stichting hebben opgericht, heeft er mee te maken dat je anders niet eens een rekening kunt openen."

Geld is nodig om het onderhoud aan de kerk te bekostigen. Het gebrek aan financiële middelen is namelijk een mogelijke reden om het gebouw De Schans te slopen. Uit een recent onderzoek blijkt dat aan het gebouw het nodige moet gebeuren. Er is één meevaller: volgens Hoogervorst is de fundering in orde.

Begin dit jaar zijn de twee roomskatholieke kerken De Schans en De Burght samengegaan in Emmaüsparochie. Het parochiebestuur heeft tot op heden nog niet besloten wat er met de gebouwen gaat gebeuren. "Het loopt allemaal nog niet zo lekker," refereert Hoogervorst aan het te nemen besluit. "Natuurlijk, het is ook heel moeilijk en helemaal geen leuke klus. Er werd gezegd dat er in april of mei meer duidelijkheid zou komen, maar we hebben er tot op heden niks van gehoord."

BOUD staat voor Behoud Ons Unieke Dorpsgezicht. Een leus die de voorzitter van Task Force Toekomst Kerkgebouwen eveneens ondersteunt. In een brief aan het college meldt Frank Petter: 'De kerk heeft volgens het Cuypersgenootschap de waarde van een rijksmonument en hierin kunnen wij ons geheel vinden'. Dit wordt echter betwist door Peter Schat van Stichting Oud Uithoorn/De Kwakel. Volgens hem wordt de monumentale waarde juist overschat, omdat er in de loop der jaren zoveel aan de kerk is gesleuteld.

Stichting BOUD maakt binnenkort bekend welke activiteiten zij gaat ondernemen.

Tekst: Jasper Hartog — Uithoornse Courant (2007)

Bloopers 'Belicht'

De film heb ik niet, maar de bloopers wel! ...Die blijven toch het leukst.

Actie tegen sloop kerk

UITHOORN – Voordat het straks misschien te laat is, heeft een groep vrijwilligers het Task Force kerkgebouw De Schans opgericht. Nu de twee rooms katholieke kerkgebouwen De Burght en De Schans zijn samengegaan in de Emmaüsparochie, moet er een besluit worden genomen met welk gebouw verder wordt gegaan.

Door een grote groep achter zich te scharen, hoopt de Task Force een mogelijke sloop van de St. Johannes de Doperkerk tegen te gaan. Met de oprichting van de Task Force, wil het niet zeggen dat er al een besluit is genomen of De Schans gesloopt wordt of niet. Eind februari, begin maart moet bekend worden hoe de Emmaüsparochie verder gaat, zegt bestuursvoorzitter Herman van Bemmelen. Dat kan zijn in één van de huidige gebouwen, maar ook in een nieuw gebouw.

"Ik kan me voorstellen dat mensen zich inzetten om de twee kerktorens van De Schans te behouden," zegt Van Bemmelen. "Wie weet leidt het tot het een grote geldschieter."

Het gebrek aan financiële middelen is een mogelijke reden waarom er uiteindelijk gekozen wordt De Schans toch te slopen. Onlangs is bekeken wat de staat van de twee kerkgebouwen is. Het blijkt dat voornamelijk aan De Schans het nodige restauratiewerk moet gebeuren.

Annie Hoogervorst, vrijwilliger van de Task Force, is zeer tevreden met de aandacht die De Schans op dit moment krijgt. RTVNH heeft maandagavond een item over het actiecomité uitgezonden en roeivereniging Michiel de Ruyter heeft zich al als sponsor aangemeld. Van een enquête die onlangs onder duizend huishoudens is verspreid, zijn er inmiddels 750 geretourneerd. Daaruit blijkt dat negentig procent van de respondenten de kerk wil behouden.

De Task Force vindt dat het kerkgebouw De Schans gezichtsbepalend voor Uithoorn is. "Er zijn nog maar weinig oude gebouwen in Uithoorn," zegt Hoogervorst. "Maar ook vanwege de culturele en architectuurhistorische waarde vinden wij dat De Schans niet gesloopt mag worden. Door de enquête merk je dat er veel mensen achter ons staan. We zullen deze resultaten voorleggen aan de burgemeester, de wethouder Ruimtelijk Ordening en het bisdom, in de hoop dat het iets uithaalt."

Tekst: Jasper Hartog — Uithoornse Courant (2007)

Bond Begins, maar dan anders

Wie dacht dat James Bond zijn eerste opdracht als geheim agent begin jaren zestig van de vorige eeuw uitvoerde in Dr. No, heeft het mis. Want het echte werk begint in 2006. Dit jaar dus.

Hoe dat zit? In de nieuwe Bond-film Casino Royale zien we hoe de geheim agent zijn 00-vergunning, ofwel zijn 'licence to kill' (vergunning om te doden), krijgt. Dit verhaal speelt zich vóór alle andere avonturen af die je misschien al hebt gezien, maar het is wél in deze tijd. Hij heeft dus gewoon een gsm en hoeft niet te bellen met een bakelieten telefoon. De nieuwe Bond klopt qua chronologie dus van geen kanten, maar dat mag. Het is fantasie.

Casino Royale is een soort Bond Begins. Maar dan anders. De reden voor deze andere aanpak: Bond zat een beetje op een dood spoor. De vorige film Die Another Day (2002) deed het uitstekend aan de kassa, maar het had net zo goed Superman kunnen zijn die dit avontuur beleefde. En ondertussen leek Jason Bourne (van The Bourne Identity, Supremacy en volgend jaar Ultimatum) meer op de oude Bond dan Bond zelf! Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Er was maar één oplossing. Terug naar het begin. Terug naar de spion.

Of het een juiste zet is om Bond opnieuw te laten beginnen, moet je zelf maar beoordelen als de film vanaf 23 november in de bioscoop draait. Waarin Daniel Craig voor de eerste keer als 007 te zien is. Een interessante keuze is het zeker. Op dezelfde manier doorgaan was ook geen optie en het verleden had al eerder uitgewezen dat teruggaan naar de oorspronkelijk verhalen een goede beslissing was. From Russia with Love (1963), On Her Majesty's Secret Service (1969) en For Your Eyes Only (1981) zijn daarvan het zichtbare bewijs. Wie weet voegt Casino Royale (2006) zich straks bij dat rijtje.

Bond als boekenheld

Voor Casino Royale maken de filmmakers gebruik van het eerste avontuur dat Bond als boekenheld beleefde. Want daar is het begin jaren vijftig allemaal mee begonnen, met de succesvolle boekenreeks van schrijver Ian Fleming. De boeken zijn weliswaar anders dan de films, en in veel gevallen is alleen nog maar de titel overeind gebleven en is een nieuw avontuur verzonnen, toch hebben de oude verhalen nog genoeg materiaal om in een modern jasje te steken. Neem daarbij dat de titel Casino Royale nog nooit eerder voor een officiële Bond-film was gebruikt en het idee om Bond zijn eerste opdracht te laten uitvoeren was geboren.

Babes en boeven

Ken je ze nog, die knappe Bond-girls en gestoorde boeven? Ursula Andress uit de eerste film Dr. No (1962) is daarmee een icoon in de filmgeschiedenis geworden. In Casino Royale zie je Eva Green als Vesper Lynd. Een agente die niet helemaal te vertrouwen is.

Als grote boef is Le Chiffre aan de beurt. Een bankier van de onderwereld die aan de pokertafel een astronomisch geldbedrag bij elkaar moet zien te sprokkelen. Hij treedt in de voetsporen van illustere voorgangers als Goldfinger, Blofeld en Scaramanga – om maar een handje boeventuig te noemen.

Wat je beslist moet weten over Casino Royale

• De regie is in handen van Martin Campbell, de man die ook verantwoordelijk was voor de eerste Bond-film van Pierce Brosnan: GoldenEye.

• Singer/songwriter Chris Cornell is samen met componist David Arnold verantwoordelijk voor de titelsong. Het is voor het eerst sinds 1987, toen popgroep a-ha The Living Daylights zong, dat een man de titelsong verzorgt.

• Bonds compagnon van de CIA Felix Leiter is weer terug. Ditmaal in de gedaante van Jeffrey Wright. Hij is de zevende acteur die deze rol op zich neemt. De laatste keer dat Felix werd gesignaleerd was in Licence to Kill (1989).

• Het is voor het eerst dat Miss Moneypenny niet meedoet. Q, de man van de gadgets, is ook niet aanwezig, maar die was ook niet te zien in Live and Let Die (1973).

• Bond rijdt weer in zijn oude vertrouwde Aston Martin DB5, de wagen die wereldberoemd werd door Goldfinger (1964).

• De opvolger van deze film, voorlopige titel 'Bond 22', komt zoals het er nu naar uitziet eind 2008 in de bioscoop. Wederom met Daniel Craig in de hoofdrol.

• Het laatste nieuws vind je op Bond Blog.

 

Tekst: Jasper Hartog — PAUZE Magazine (2006)

Twee weken vakantie

Het gaat beginnen, mijn eerste lange speelfilm als hoofdrolspeler. Twee weken in Maastricht en Luxemburg. Het kan slechter...

Hierbij (alvast) een tweetal foto's van een van die opnamedagen op een Maastrichts tennispark...